تبلیغات
.:: PERSIAN TOP ::. - روزنامه هاى زرد فقط به پول مى اندیشند
روزنامه هاى زرد فقط به پول مى اندیشند | عمومی ,

تاریخچه پیدایش «مطبوعات زرد» و به شكل وسیع تر آن یعنى «روزنامه نگارى زرد» به اواخر قرن ۱۹ میلادى بازمى گردد. در آن سال ها رقابت بین روزنامه هاى شهر نیویورك براى كسب سود بیشتر منجر به وقوع یك سرى دعواها و درگیرى ها شد. دو روزنامه نگار معروف آن زمان به نام هاى هرست و پولیتزر جهت افزایش تیراژ نشریه خود و كسب سود بیشتر رقابتى را آغاز كردند كه طى آن واژه جدیدى به نام «روزنامه نگارى زرد» پیدا شد. هرست مالك روزنامه ژورنال بود و این نشریه را در سال ۱۸۸۲ خریدارى كرده بود. رقیب وى پولیتزر نیز مالك روزنامه بود. این دو روزنامه در خیابان «پارك راو» كه ساختمان هاى مطبوعاتى نیویورك در آنجا در كنار هم صف كشیده بودند قرار داشتند.

طى رقابت این دو روزنامه در اوایل سال ،۱۸۹۶ روزنامه «ساندى ورلد» براى فروش بیشتر نشریه دست به ابتكار جالبى زد. این روزنامه «ریچارد فلتون» را كه یك هنرمند بود و كارش نوشتن داستان هاى مصور یا كمیك استریپ بود، به خدمت گرفت. شخصیت اول مجموعه داستان هاى فلتون به «بچه زرد» شهرت داشت. نام این داستان به خاطر لباس هاى زردرنگ شخصیت اول آن بود. استخدام فلتون در نشریه ساندى ورلد نوآورى جالبى محسوب مى شد كه توانست تیراژ نشریه را بسیار بالا ببرد. در ادامه رقابت بین این دو روزنامه آنها سعى كردند با حربه هاى گوناگون حریف را از میدان رقابت خارج كرده و سود بیشترى را در بازار مطبوعات نصیب خود سازند. در این رقابت آنها با پرداختن به موضوعات جنجالى و حساس برانگیز سعى در تحریك احساسات مردم و تشویق آنها به خرید روزنامه مى نمودند. مبالغه و غلو كردن در مورد موضوعات و رویدادهاى كم اهمیت و پرداختن به اخبار جنایى و ....
حتما ادامه مطلب را مطالعه کنید ...

سیدعلى محمدنژاد: از دیرباز جایگاه و نقش اطلاع رسانى و آگاهى بخشى مطبوعات بر همگان شناخته شده است. مطبوعات با پرداختن پیرامون موضوعات روز جامعه، خوانندگان را در جریان رویدادهاى پیرامون زندگیشان قرار مى دهند و از این منظر نقش آگاه سازى و فرهنگ سازى مهمى را ایفا مى كنند. مطبوعات در سیر تاریخى خود گونه هاى متعددى یافته اند، اما به رغم جایگاه رفیع مطبوعات در امر اطلاع بخشى و فرهنگ سازى نوعى از روزنامه نگارى در سطح پایین شكل گرفت كه با عدول از وظایف حرفه اى و اصول اخلاقى حرفه روزنامه نگارى صرفاً به مسائل پیش پاافتاده، جنجالى و عامه پسند روى آورد. این دسته از مطبوعات كه از آنها با عنوان «مطبوعات زرد» نام برده مى شود چند سالى است كه در كشور ما نیز نمونه هاى آن را فراوان مى یابیم؛ هفته نامه ها و روزنامه هاى متعددى كه با سطحى نگرى، صرفاً به مسائل پیش پاافتاده، احساسى و معمولى رویدادهاى جامعه مى پردازند. از این دسته از نشریات با عنوان «مطبوعات عامه پسند» نیز یاد مى شود.
    تاریخچه پیدایش «مطبوعات زرد» و به شكل وسیع تر آن یعنى «روزنامه نگارى زرد» به اواخر قرن ۱۹ میلادى بازمى گردد. در آن سال ها رقابت بین روزنامه هاى شهر نیویورك براى كسب سود بیشتر منجر به وقوع یك سرى دعواها و درگیرى ها شد. دو روزنامه نگار معروف آن زمان به نام هاى هرست و پولیتزر جهت افزایش تیراژ نشریه خود و كسب سود بیشتر رقابتى را آغاز كردند كه طى آن واژه جدیدى به نام «روزنامه نگارى زرد» پیدا شد. هرست مالك روزنامه ژورنال بود و این نشریه را در سال ۱۸۸۲ خریدارى كرده بود. رقیب وى پولیتزر نیز مالك روزنامه بود. این دو روزنامه در خیابان «پارك راو» كه ساختمان هاى مطبوعاتى نیویورك در آنجا در كنار هم صف كشیده بودند قرار داشتند.
    طى رقابت این دو روزنامه در اوایل سال ،۱۸۹۶ روزنامه «ساندى ورلد» براى فروش بیشتر نشریه دست به ابتكار جالبى زد. این روزنامه «ریچارد فلتون» را كه یك هنرمند بود و كارش نوشتن داستان هاى مصور یا كمیك استریپ بود، به خدمت گرفت. شخصیت اول مجموعه داستان هاى فلتون به «بچه زرد» شهرت داشت. نام این داستان به خاطر لباس هاى زردرنگ شخصیت اول آن بود. استخدام فلتون در نشریه ساندى ورلد نوآورى جالبى محسوب مى شد كه توانست تیراژ نشریه را بسیار بالا ببرد. در ادامه رقابت بین این دو روزنامه آنها سعى كردند با حربه هاى گوناگون حریف را از میدان رقابت خارج كرده و سود بیشترى را در بازار مطبوعات نصیب خود سازند. در این رقابت آنها با پرداختن به موضوعات جنجالى و حساس برانگیز سعى در تحریك احساسات مردم و تشویق آنها به خرید روزنامه مى نمودند. مبالغه و غلو كردن در مورد موضوعات و رویدادهاى كم اهمیت و پرداختن به اخبار جنایى و حوادث از دیگر اقدامات این دو روزنامه بود. این روزنامه ها در جریان هاى سیاسى نیز به صورتى جانبدارانه و مغرضانه برخورد مى كردند و با پوشاندن و كتمان حقایق سعى در گمراه كردن افكار عمومى و كشاندن آنها به مسائل حاشیه اى مى نمودند تا از این رهگذر فروش نشریه را بالاتر ببرند. به طور مثال در جریان انفجار ناو جنگى آمریكایى «ماین» در ۱۵ فوریه ۱۸۹۸ در حالى كه تمامى روزنامه هاى آن دوران در وضعیت موجود صبر و حوصله را پیشنهاد مى كردند این دو نشریه «ژورنال و ورلد» به مسئله دامن زدند و با چاپ اخبار ساختگى ادعا كردند این انفجار عمدى بوده كه این مسئله موجبات وخامت اوضاع و بروز جنگ را فراهم كرد.
    

بدین ترتیب این نشریات شیوه روزنامه نگارى جدیدى را تحت عنوان «روزنامه نگارى زرد» پایه گذارى كردند. هر چند پولیتزر در اواخر عمر خود از اقداماتى كه طى دوران حرفه اى و مالكیت بر روزنامه ژورنال انجام داده بود اظهار ندامت و پشیمانى نمود و بدین خاطر «جایزه پولیتزر» را كه معروف ترین جایزه روزنامه نگارى است پایه گذارى كرد اما نام او در تاریخ با «مطبوعات زرد» عجین شده و از آن یاد مى شود. نشریات زرد كه به«نشریات یك پنى» نیز معروف بودند در واقع روزنامه هایى كاملاً مردمى بودند كه خبر را براى مردم تولید مى كردند اما در قرن نوزدهم چرخشى در این پدیده به وجود مى آید و خبر براى مردم به سمت خبر براى بازار كشانده مى شود. انتشار این نشریات به عنوان یك جزء از صنعت مطبوعات تا به امروز نیز ادامه داشته و اكنون شاهد موارد فراوانى از نشریات زرد در گرایش هاى گوناگون اعم از اجتماعى، ورزشى، هنرى و سینمایى هستیم.
    • خصوصیات «مطبوعات زرد»
مطبوعات زرد در معناى واقعى خود مطبوعات «مطبوعات عامه پسند» نام دارد. این سبك از مطبوعات ویژگى هاى خاص خود را دارد، هر چند كه از اصول كلى سایر مطبوعات و حرفه روزنامه نگارى استفاده مى كند. در این نوع از روزنامه نگارى، هدف اصلى و نهایى نه اطلاع رسانى و فرهنگ سازى بلكه بالابردن تیراژ و كسب حداكثر سود است. چرا كه اساس رسانه ها در غرب كه محل پیدایش اولین تابلوییدها و نشریات عامه پسند هستند بیش از هر چیز بر سوددهى متمركز است و مدیران رسانه ها درست مثل مدیران سایر صنایع به دنبال كسب سود و جمع آورى پول هستند. طبیعى است كه مدیران نشریات زرد براى تولید سود بیشتر باید مخاطبان بیشترى داشته باشند و براى اینكه مخاطبان بیشترى داشته باشند باید به خواسته هاى عامه مردم پاسخ بدهند. در واقع جلب توجه خوانندگان بر سایر ارزش هاى روزنامه نگارى نظیر دقت، اعتبار و وجوه سیاسى- اجتماعى آن غلبه مى كند. برخلاف گردانندگان نشریات كیفى كه هیچ تلاشى براى جذب خوانندگان سطح متوسط نمى كنند، گردانندگان نشریات زرد همه هم و غم شان پاسخگویى به خواست آنهایى است كه سن و تحصیلاتشان نسبت به سن و تحصیلات خوانندگان نشریات كیفى پایین تر است. تولید اخبار مهیج، دامن زدن به شایعات، بسته بندى هاى پرزرق و برق و ساده نویسى همان ترفندهایى است كه گردانندگان نشریات زرد و عامه پسند براى ترغیب مردم به خواننده نشریه به كار مى گیرند.
    به همین جهت این نشریات سعى مى كنند تا به موضوعاتى بپردازند كه جنجال برانگیز و احساس برانگیز بوده و توجه عامه را به خود جلب مى نماید لذا اطلاع رسانى و آگاهى بخشى اصولى و فرهنگ سازى بهینه با این سبك از روزنامه نگارى بیگانه است. این نشریات حتى به اصول روزنامه نگارى نیز پایبندى زیادى نشان نمى دهند. آنان با استفاده از تیترهاى بسیار درشت براى موضوعات كم اهمیت و نوشتن مطالب خارج از اصول روزنامه نگارى سعى در برانگیختن احساسات خوانندگان خود مى كنند. موضوعاتى كه این سرى از مطبوعات به آن مى پردازند نه موضوعات مهم و مورد نیاز مردم بلكه موضوعات بسیار پیش پا افتاده و كم اهمیت را دربرمى گیرد. از شگردهاى حرفه اى این سبك روزنامه نگارى غلو كردن و مبالغه بیش از حد در موضوعات و رویدادها است. این نشریات با استفاده از اخبار و موضوعات بسیار پیش پا افتاده و معمولى كه كمترین تاثیر را در زندگى مردم دارد، چنان پراهمیت و مبالغه آمیز نشان مى دهند كه گویى مهمترین رویدادهاى حال حاضر جامعه هستند. در این راه تكنیك هاى گوناگونى مورد استفاده قرار مى گیرد كه از آن میان مى توان به كار بردن تیترهاى بسیار درشت، عكس هاى بزرگ در صفحه اول و تیترهاى نامعقول همانند تیترهاى سئوالى را نام برد. نشریات زرد جزء دسته نشریات عمومى هستند؛ یعنى اینكه تركیبى از حوزه هاى سیاست، اجتماع، اقتصاد و فرهنگ را دربرمى گیرند. اما تاكید آنها براى حوزه سیاست بسیار اندك است، چرا كه این نشریات عمدتاً انتفاعى بوده و به دنبال كسب منافع و سود مادى هستند و با حوزه سیاست كه حوزه درگیرى ایدئولوژى هاى گوناگون است كارى ندارند.
    بسیارى از محققان معتقدند اخلاق حرفه اى روزنامه نگارى موضوعى است كه در نشریات زرد كمتر بدان توجه مى شود. لذا شاهد مطالبى بى كیفیت و سطح پایین بدون در نظر گرفتن معیارها و ارزش هاى خبرى و یا توجه به دقت و صحت آنها هستیم. به همین جهت نیز كارشناسان براین باورند كه مى بایست اصول اخلاقى و حرفه اى مدونى براى این نشریات پیش بینى شود. از تحلیل هاى موشكافانه در این نشریات خبرى نیست. آنان نه به دنبال ارائه تحلیل و چون و چرایى رویدادهاى جارى جامعه، بلكه صرفاً به دنبال ظواهر امور و نگاه سطحى به اتفاقات جامعه هستند. از لحاظ ظاهرى این نشریات تفاوت هاى مشهودى با نشریات كیفى دارند. قطع این نشریات بیشتر در قطع «تابلویید» است. اصطلاح «تابلویید» چنین تعریف شده است: «هر چیزى كه به صورت فشرده درآمده باشد. واژه تابلویید در عبارت نشریات تابلویید نیز اشاره به شكل آنها دارد. این نشریات قطعى فشرده و كوچك دارند.» بدین ترتیب قطع این نشریات در حدود نصف قطع نشریات معمولى است، هرچند كه این تفاوت در همه جا مشهود نیست. این تفاوت در قطع نشریات تا حدى است كه گاه براى جداكردن مطبوعات یك كشور آنها را به دو دسته یعنى مطبوعات در قطع تابلویید و مطبوعات در قطع بزرگ تقسیم مى كنند. از دیگر ویژگى هاى ظاهرى این نشریات، استفاده زیاد از رنگ ها است، به طورى كه این مسئله این نشریات را از نشریات كیفى متمایز مى كند. اغراق در رنگ پردازى در این نشریات سبب ایجاد جذابیت هاى بصرى به منظور جذب بیشتر خوانندگان است. یك خصوصیت مشترك در نشریات عامه پسند صفحه روى جلد آنهاست. روى جلد آنها اغلب شبیه یك پوستر است. بخش زیادى از فضاى داخل این نشریات به چاپ عكس اختصاص دارد. این عكس ها یا محیط زندگى مشاهیر، ورزشكاران، ستارگان سینما و... است و یا صرفاً لحظاتى از زندگى مردم معمولى است. در چنین عكس هایى «موضوع» اهمیت ندارد، آنچه مهم است روش هایى است كه عكاسان از طریق آنها واقعه را بازسازى مى كنند. این بازسازى براى پاسخ به خواسته هاى عاطفى مردم صورت مى گیرد. خصوصیات بارز عكس هاى نشریات عامه پسند شامل داشتن ابعاد غیرمعمول، ایجاد تضاد یا تناسب در عكس ها، تحمیل عناصر گرافیكى نظیر متن و فلش، دستكارى و مونتاژ و دراماتیزه كردن تصاویر است. دو عنصر خبرى مورد توجه در این نشریات، عناصر خبرى كه و چگونه است. این نشریات به دنبال چرایى و علت وقوع رویداد ها نیستند، بلكه چگونگى براى آنها مهم است. به همین دلیل بیشتر برروى عنصر خبرى «چگونه» مانور مى دهند. عنصر خبرى چگونه، قابلیت زیادى در ایجاد فضاسازى و درام نویسى دارد و به نویسنده امكان مى دهد تا فضاها و وقایع را بازسازى كند. این امر كمك زیادى به نشریات زرد مى كند. مخاطبان این نشریات مخاطبانى وفادار و همیشگى نیستند بلكه عمدتاً مخاطبانى موقتى و گذرا هستند. به این معنى كه این دسته از نشریات مخاطبان را به عرصه مطالعه مطالب مى كشانند و با گذر زمان و اشباع شدن خوانندگان از این نشریات به طرف نشریات تولیدى و عمیق تر كشانده مى شوند. از این منظر نشریات زرد به عنوان پدیده اى مثبت تلقى مى شوند. 

منبع : روزنامه شرق


نوشته شده توسط محسن|مدیر در یکشنبه 10 مهر 1384 و ساعت 07:10 ق.ظ
نوشته های پیشین
+ و پایان ....+ آشنایی با حافظه RAM+ فروش دندان ناپلئون در یک حراجی + شورای شهر اصفهان مخالف واگذاری برج جهان‌نما نیست+ شكست تیم ملی فوتبال ایران مقابل مقدونیه + کاترین زیتا جونز به دلخواه هالیوود حرف می زند+ قضیه بازتاب+ علی دایی و مسیولین فاسد دوران خاتمی نشان های دولتی دریافتی را پس دهند+ سینمای نیوزیلند مدیون پیتر جکسن و ارباب حلقه‌ها است+ موسیقی زبان خداوند است + صدور گواهینامه‌های رانندگی یک ساله آغاز شد + مادر با تبر به جان کودک افتاد + دختران ایرانی بالاترین قیمت را در امارات دارند + ستاره های سینمای ایران در چه كسی امیر را كشت + عکس بن لادن در راهپیمایی 13 آبان!

صفحات: